[:en]
Overwhelming in the title role, Iwona Sobotka, an absolute world class soprano with enchanting timbre, flawless height and lyric-dramatic expressiveness.
Schleswig-Holsteiner Zeitungsverlag (2010), Wolfgang Butzlaff
The most beautiful voice of the evening is the one of Liù by Iwona Sobotka. Her quiet emphasis of the lyric is just touching, her delicate vibrato and her floating Piani testify of the devotional love of a slave to her Lord.
Die Welt (2012), Peter Krause
A sumptuous voice, a poetic and passionate singer. (…) Thanks to a stunning maturity in her approach of the texts and a very accomplished technique that allows her to reach the finest nuances. (…) However this artist, who seems destined for the lyrical stage possesses also the profoundness and thought that make her a lied singer both sensitive and engaging. (…) Her voice is of metal both pure and concentrated. She showed her strong vocal stability that predict a beautiful career ahead. She has a theatrical sense and draws the personalities of her characters with vigour and generosity.
Luxemburger Wort (2004), Hilda van Heel
This soprano! Iwona Sobotka, stepped in at short notice, had no trouble to exhaust Verdi’s soprano’s abundant attributed drama with pleasure in composing and yet far from all operatic attitude. At the same time she gives its intimacy color and warmth, forms a brilliant crescendo, makes her voice shine in the fortissimo passages over each and everything – this is first class!
Landeszeitung Lüneburg (2010)
Sobotka was impressive in the song cycle Slopiewnie.
The Guardian (2010), Andrew Clements
Iwona Sobotka, impressed in the role of the slave Liù with her warm, flexible voice that moved in the third act as dying the audience to tears. It was clear: What is celebrated here is one of the rare pleasures. Schleswig-Holsteinischer Zeitungsverlag (2012), Karin Lubowski
Polish soprano Iwona Sobotka stole the show as Vespina. Her gorgeous, flawless and versatile voice and stage presence made for an effortless performance. She’s got a huge, blinding, solid middle voice that flips into the most delicate and elegant coloratura, wholly light and tranquil, never forced. Her first act aria “Come piglia si bene la mira” was so natural and unaffected, and she sliped into a pure workspace that the other soloists couldn’t even touch. Her recitative was weightless and airy. She easily morphed into her six separate characters and owned each one individually without ever a sense of overbearing. Opera Chic Blog ( 2009)
Sobotka is relatively young but she is perfectly at ease negotiating the composer’s tricky turns of phrase and intonation. Her pure, clean tones elide the trills and melisma with elegant grace. When she sings lines like “mi go zal” (ist mir so leid) , unaccompanied and alone, she breathes an earthy personality into the words, enhancing their meaning, even if you don’t understand a word of Polish. She has recorded the complete Szymanowski songs with the superlative young tenor, Piotr Beczala and others, so she, too, has a claim to being immersed in the composer’s idiom. Indeed, in the second song, Slowik (Nightingale), she creates a truly mysterious atmosphere, turning the elaborate vocalise into an almost abstract meditation. Musicweb international (2006), Anne Ozorio
[:pl]
W roli tytułowej nieziemska Iwona Sobotka, sopran absolutnie światowej klasy o czarującej barwie głosu, nieskazitelnie czystej górze oraz liryczno-dramatycznej sile przekazu.
Schleswig-Holsteiner Zeitungsverlag (2010), Wolfgang Butzlaff
Najpiękniejszy głos wieczoru należał do Liù. Jej spokojna liryka była wprost urzekająca, a delikatne vibrato i unoszące się piana świadczyły o bezgranicznym oddaniu niewolnicy swemu Panu.
Die Welt (2012), Peter Krause
Wspaniały głos, poetycka i pasjonująca śpiewaczka. (…) Jej oszałamiająca dojrzałoś w podejściu do tekstu i doskonała technika, pozwala jej na osiągnięcie najsubtelniejszych detali. (…) Jakkolwiek ta artystka, która wydaje się być stworzona do scen operowych, posiada również głębię i rozwagę która pozwala jej na wrażliwe i ujmujące występy na estradach koncertowych. Jej głos jest jak kruszec, zarówno czysty jak i skoncentrowany. Pokazała wielką wokalną stabilność co przewiduje jej wkrótce piękną karierę. Ma zdolności sceniczne i zarysowuje postaci i ich charaktery z wigorem i hojnością.
Luxemburger Wort (2004), Hilda van Heel
Cóż za sopran! Iwona Sobotka, w nagłym zastępstwie, nie miała najmniejszego problemu aby oddać właściwą Verdiemu dramatykę z przyjemnością nadając formę, wyczerpując możliwości śpiewu operowego. Jednocześnie oddając barwę i ciepło, formując wspaniałe crescenda, pozwalała swemu głosowi lśnić ponad orkiestrą w pasażach fortissimo. To jest dopiero pierwsza klasa!
Landeszeitung Lüneburg (2010)
Sobotka zachwyciła w cyklu pieśni Słopiewnie.
The Guardian (2010), Andrew Clements
Iwona Sobotka wystąpiła z jej ciepłym i elastycznym głosem w roli niewolnicy Liù, doprowadzając publiczność do łez w scenie śmierci aktu trzeciego. To by o jasne dla wszystkich: To co się wydarzyło na scenie było nieczęsto spotykaną przyjemnością.
Schleswig-Holsteinischer Zeitungsverlag (2012), Karin Lubowski
Polska sopranistka Iwona Sobotka była w centrum uwagi jako Vespina. Jej przepiękny, perfekcyjny i wszechstronny głos oraz wspaniała prezencja sceniczna złożyły się na efortless performance. Ona ma imponujący, oślepiający, solidny średni rejestr, z którego przechodzi na najbardziej delikatne koloratury, całkowicie lekkie i spokojne, nigdy nie forsowane. Jej pierwsza aria “Come piglia si bene la mira” była tak naturalna i nieskazitelna, że wzniosła sie na wyżyny których inni soliści nie mogli nawet dotknąć. Jej recytatywy były lekkie i eteryczne. Z łatwością przechodziła między sześcioma różnymi rolami, nadając każdej z nich bez wysiłku indywidualny rys.
Opera Chic Blog ( 2009)
Sobotka is relatively young but she is perfectly at ease negotiating the composer’s tricky turns of phrase and intonation. Her pure, clean tones elide the trills and melisma with elegant grace. When she sings lines like “mi go zal” (ist mir so leid) , unaccompanied and alone, she breathes an earthy personality into the words, enhancing their meaning, even if you don’t understand a word of Polish. She has recorded the complete Szymanowski songs with the superlative young tenor, Piotr Beczala and others, so she, too, has a claim to being immersed in the composer’s idiom. Indeed, in the second song, Slowik (Nightingale), she creates a truly mysterious atmosphere, turning the elaborate vocalise into an almost abstract meditation.
Musicweb international (2006), Anne Ozorio
[:es]
Iwona Sobotka, interpretó el papel de la esclava Liù con su cálida y ágil voz, como moribunda en el tercer acto, llevando al público hasta las lágrimas. Estaba claro: lo que aquí se celebró fue un excepcional deleite para los sentidos.
Schleswig-Holsteiner Zeitungsverlag (2010), Wolfgang Butzlaff
La voz más bella de la noche es la de Liù, de Iwona Sobotka. Su calmo énfasis en la lírica es sencillamente conmovedor, su delicado vibrato y ténue Piani dan testimonio del amor devoto de una esclava hacia por señor.
Die Welt (2012), Peter Krause
Una voz suntuosa y una cantante poética y apasionada. (…) Gracias a una sorprendente madurez en su enfoque de los textos y una técnica verdaderamente virtuosa que la permite alcanzar los matices más sutiles. (…) Sin embargo, esta artista, que parece estar destinada a la escena lírica, posee la profundidad y la reflexión que la convierten en una cantante de lied que aúna sensibilidad y atractivo. (…) Su voz es de metal, tanto pura como concentrada. Ha mostrado su inmensa estabilidad vocal, que le augura una hermosa carrera. Despliega su gran sentido teatral y capta las personalidades de sus personajes con vigor y generosidad.
Luxemburger Wort (2004), Hilda van Heel
¡Esta soprano! Iwona Sobotka, intervino en breve, y no le fue difícil agotar el abundante drama atribuido a la soprano con el placer de interpretar y no obstante lejos de toda actitud meramente operística. Al mismo tiempo aporta color y calidez a su intimidad, forma un crescendo brillante, hace que su voz brille en los pasajes en fortissimo; por encima de todas las cosas, ¡esto es de primera categoría!”.
Landeszeitung Lüneburg (2010)
Sobotka estuvo impresionante en el ciclo de canción Slopiewnie.
The Guardian (2010), Andrew Clements
La segunda soprano, brilló en su papel como la esclava Liù con su voz cálida y flexible, que llevó a las lágrimas a la audiencia en el tercer acto, al evocar su agonía. Estaba claro: lo que se celebraba aquí fue un raro privilegio.
Schleswig-Holsteinischer Zeitungsverlag (2012), Karin Lubowski
La soprano polaca Iwona Sobotka se hizo con el show como Vespina. Su voz, preciosa, inmaculada y versátil, y su presencia en escena resultaron en una actuación fluida y natural. Tiene un timbre medio inmenso, enceguecedor y sólido que se vuelca en la más delicada y elegante coloratura; absolutamente suave y tranquila, nunca forzada. El primer acto de su aria “Come piglia si bene la mira” resultó muy natural y poco afectado, y ella se volcó en un trabajo puro, fuera del alcance de los demás solistas. Su recitativo fue ingrávido y vaporoso. Se transformó con soltura en sus seis diferentes personajes y se hizo con cada uno de ellos de forma individual, sin resultar abrumadora.
Opera Chic Blog ( 2009)
Sobotka es relativamente joven, pero se siente perfectamente cómoda al negociar los complicados cambios de frase y entonación del compositor. Sus tonos puros y limpios prescinde de los trémolos y melismas con elegante gracia. Cuando canta versos como “mi go zal” (lo lamento mucho), sola y sin acompañamiento alguno, ella exhala una personalidad terrenal en sus palabras, realzando su significado, incluso si no entiendes una sola palabra de polaco. Ha grabado las canciones completas de Szymanowski con el joven tenor superlativo, Piotr Beczala y otros, por lo que también ella tiene derecho a estar inmersa en el idioma del compositor. De hecho, en la segunda canción, Slowik (ruiseñor), crea una atmósfera verdaderamente misteriosa, transformando la elaborada vocalización en una casi abstracta meditación.
Musicweb international (2006), Anne Ozorio
[:de]
Überwältigend in der Titelpartie Iwona Sobotka, ein Sopran absoluter Weltklasse mit berückendem Timbre, lupenreiner Höhe und lyrisch-dramatischer Ausdrucksfülle.
Schleswig-Holsteiner Zeitungsverlag (2010), Wolfgang Butzlaff
Die schönste Stimme des Abends gehört der Liù von Iwona Sobotka. Ihre stille Emphase des Lyrischen ist einfach anrührend, ihr delikates Vibrato und ihre schwebenden Piani zeugen von der hingebungsvollen Liebe der Sklavin zu ihrem Herrn
Die Welt (2012), Peter Krause
Eine prächtige Stimme, eine poetische und leidenschaftliche Sängerin. (…) Dank einer beeindruckenden Reife in ihrem Zugang zu den Texten und einer sehr versierten Technik, die ihr erlauben feinste Nuancen zu erreichen. (…) Diese Künstlerin, die für die lyrische Bühne bestimmt scheint, besitzt jedoch auch die Tiefe und die Gedanken, die sie zu einer sowohl sensibelen als auch einnehmenden Liedsängerin machen. (…) Ihre Stimme ist wie aus Metall, rein und konzentriert. Sie zeigte ihre starke Stimmstabilität, die eine wunderschöne Karriere erahnen lässt. Sie hat einen theatralischen Sinn und zeichnet die Persönlichkeiten ihrer Figuren mit Kraft und Großzügigkeit.
Luxemburger Wort (2004), Hilda van Heel
Dieser Sopran! Iwona Sobotka, kurzfristig eingesprungen, hat keine Mühe, die von Verdi dem Sopran reichlich zugeschriebene Dramatik mit Lust an der Gestaltung und doch fern aller Opernhaftigkeit auszureizen. Zugleich gibt sie der Innigkeit Farbe und Wärme, formt sie brillante Crescendi, lässt ihre Stimme in den Fortissimo-Passagen über alle und alles hinweg leuchten – das ist erste Klasse!
Landeszeitung Lüneburg (2010)
Sobotka was impressive in the song cycle Slopiewnie.
The Guardian (2010), Andrew Clements
Iwona Sobotka, bestach in der Rolle der Sklavin Liù mit ihrer warmen, beweglichen Stimme, die im dritten Akt als Sterbende Zuhörer zu Tränen rührte. Jedem war klar: Was da zelebriert wird, ist einer der seltenen Genüsse.
Schleswig-Holsteinischer Zeitungsverlag (2012), Karin Lubowski
Die polnische Sopranistin Iwona Sobotka hat als Vespina allen anderen die Show gestohlen. Ihre wunderschöne, makellose und vielseitige Stimme und ihre Bühnenpräsenz machte dies zu einer mühelosen Leistung. Sie hat einen große, blendende, solide Mittelstimme, die in die zartesten und elegantesten Koloraturen springt, ganz leicht und ruhig und nie gezwungen. Ihre Arie im ersten Akt “Come piglia si bene la mira” war so natürlich und unaffektiert, und sie bewegte sich in einem Bereich, den die anderen Solisten nicht einmal ansatzweise berühren konnten. Ihre Rezitativ war schwerelos und luftig. Sie verwandelt sich mühelos in ihre sechs separaten Rollen und nahm jede einzelne völlig ein, ohne jemals anmaßend zu wirken.
Opera Chic Blog ( 2009)
Sobotka is relatively young but she is perfectly at ease negotiating the composer’s tricky turns of phrase and intonation. Her pure, clean tones elide the trills and melisma with elegant grace. When she sings lines like “mi go zal” (ist mir so leid) , unaccompanied and alone, she breathes an earthy personality into the words, enhancing their meaning, even if you don’t understand a word of Polish. She has recorded the complete Szymanowski songs with the superlative young tenor, Piotr Beczala and others, so she, too, has a claim to being immersed in the composer’s idiom. Indeed, in the second song, Slowik (Nightingale), she creates a truly mysterious atmosphere, turning the elaborate vocalise into an almost abstract meditation.
Musicweb international (2006), Anne Ozorio
[:]
